Młoda Polska Poezja

Wierszyk o wpływach (saga)

2009-10-21T05:51:00.000-07:00

Stary obecny jeszcze żywy

przykład pozwala na darmowe
luksusy wliczone w koszta
znajomości

Stara wiecznie żywa nieruchoma

tarcza nie daje cieszyć się
z pijaństwa i stosunków
uderza w głowę
chyba od góry

- rodzicom -

Dziewczyna z żydowskiej dzielnicy (aż do śmierci)

2009-10-21T05:43:00.000-07:00

To nie może się tak skończyć
powiedziała jeszcze nic się tak nie kończyło
w pierdolony wielki piątek z rybą w ustach
i dzieckiem na nocniku
to jeszcze musi potrwać tydzień
dobę kilka minut
aż się wykrystalizuje

nim dziecko dorośnie zacznie wypytywać
wprowadzi prohibicję przemówi

dorosłym głosem postanówmy cokolwiek
zabijmy się zjedzmy ale to nie może
skończyć się tak i nie w tym mieście
w tym mieszkaniu rozdzieliło nas

coś o wiele szybszego w swoim dążeniach
niż śmierć

Za trzy lata koniec świata

2009-10-13T01:45:00.000-07:00

No proszę znowu stare pożółkłe
śmieci i sąsiadki-babsztyle co chcą
wiedzieć czy udało mi się nie spłodzić
czegokolwiek nie popierdolić pracy

a ja to zrobiłem i jak na złość ludzie przestali
gubić pieniądze i rzucili palenie
to miasto nigdy nie będzie moje -

nawet nie wracam nawet nie mam
za co nawet pociągnąć

za trzy lata ćwierćwiecze
nawet nie przeczę

Przebiśniegi (Krakowiaki i Angole)

2009-10-12T11:28:00.001-07:00

To miasto jeszcze nigdy tak nie pachniało,
od wczoraj noce dziwnie skrzypią.
Anioły wdrapały się na wieże i żaden smok
ich stamtąd nie zdejmie; turyści nogami
kołyszą obcojęzyczne diabły.

Nawet tramwaje nie opóźniają, pętlą się
jeden za drugim, szóstka za pięćdziesiątką.
Wisła wylewa do mózgów.

Niedługo pewnie wszystko wróci do normy:
Barbakan pozbiera rozrzucone kamienie,
Mickiewicz naciągnie ciepły szalik, a to,
co pęczniało, zwiśnie vis-á-vis Piwnicy.

Zimne powieki znów przesłonią
nabrzmiałe źrenice.

niedobry dzień

2009-10-12T11:19:00.000-07:00

nazwałem cię w żartach małą
wredną suką a ty spojrzałaś
na mnie jak na kosmitę

dzisiaj jest niedobry dzień
pełen sprzecznych emocji
powiedziałem pijąc piwo

jakby mało było zauważam
że z wiekiem zaczynam robić
się cholernie sentymentalny

(z tomu poezji pt. palcem na piasku pisane – w przygotowaniu)

Jak by ojciec żył to by babcia racji nie miała

2009-10-10T03:20:00.000-07:00

Znów przerwa. Z braku chęci
pomysłu natchnienia talentu braku.
Gdyż tak bywa
z co poniektórymi ludźmi. Bardziej chcą
niż mogą. Taka natura takie tworzywo tacy twórcy.
Mama jak to babcia mawia
trupem tylko by się opiekować mogła
i co do ojca trafiła. Nie pociągnął zbyt.
Też chciał córeczki a stałem się ja.
Wszystko na marne
nic tylko umrzeć. Jak pomyślał tak zrobił
a słowo stało się trupem i zamieszkało daleko od nas.
Pamięć się zaciera
Resztę oddano do lombardu za zgodą
mamusi bo mamusia nie wielbłąd.

Znów jestem. Na całe nieszczęście.
Choć wielu popłynęło
tutaj ciągle brak warsztatu znajomości
i talentu owego
którego każdemu
w tej historii zabrakło.

Płacz czyli wszystko nie wiadomo przez co

2009-10-10T03:18:00.000-07:00

Anglia zadziwia doprawdy. Tydzień upałów. Polakowi kontrakt dają
gdyż się Polak sprawdził w te gorące dni. Kobiety się rozbierają
i nawiedzają tłumnie ulice spragnionych gapiów.
Angielki zazdroszczą Polkom urody. Polki się rozglądają
za Anglikami z portfelami grubymi choć pozory często mylą.
Wypchany ale zdjęciami czwórki dzieci drugiej żony psa i babci
co na froncie zginęła. Zupę nosiła a w zamian otrzymywała
danke.

Tylko najlepsi przetrwają więc się układa pudełka
jakby coś wstąpiło a chwilę później ustąpiło kiedy się przeszło
pod firmę. Już jak Anglik. Miło i wolno. Bierz swój czas.
Wraca się do domu krokiem nieświadomym nadchodzących zmian
a tu rano śmierć w mediach płacz jak za JP2
albo i gorszy gdyż to król Michael Zmiennoskórny
przyczyną. Śpiew się roznosi jak czas temu przemowy.

Przez telefon słychać o powodziach a ogólnie to
jaka pogoda jak Matilda rośnie. Polski rząd zastanawia się
nad przyczyną kryzysu. Angielski jak go zwalczyć. Chiński
jak wybić mnichów żeby wyglądało że to oni zaczęli.
Tyrani przewracają się w grobach podczas gdy król ciągle
na powierzchni podczas gdy jego znajomi wspominają
jak Michael siku poszedł i nos do kibla mu wpadł
i szloch i łzy. Dobry chłop był tylko
bo zawsze musi być jakieś tylko
z tym nosem utrapienie miał. Gwóźdź przysłowiowy.

Przyczyny nie szukajmy. Odnajdzie się milion.
Wiadomo. Jak sobie pościelisz tak się wyśpisz.
Dla wybrańców wstrzymają ruch na autostradzie
dla ciebie panie od zniczy strajku nie przerwą.
Jednych w złotej trumnie pochowają
inni będą myśleć jak tę trumnę wykopać.

***

2009-10-10T03:15:00.000-07:00

Miałaś rację, serce domaga się rozkoszy, blada Emily,
lecz nie najpierw, moje przynajmniej, bo chce od zwyczajnych
do zgorszeń i zboczeń i już zawsze. Nie najpierw,

bo później, nie mogąc zdusić przeciążeń, każdy dalej
marzy o nagłych zwrotach, rewolucjach, o milowych
butach lub niewidzialnych płaszczach. To tak zawsze,

że głód przepływa do bioder, gdzie tajlandzcy chłopcy
plotą nowobogackim złoto poranka. Ach! Ich plecy
wciąż profilowane zmyślnym mechanizmem dojrzewania,

są jak pieczęć świata. Lecz na nas port. Metalem wylane
kadłuby i kolejny zachód, a może ten w domu, trafiony
łyżką mlecznej zupy i westchnięciem zmartwionej matki,

która, choć miłość przeżyła, a później w bólu ją wyparła,
żyje z pępowiną schowaną w głowie: ,,dziecko jest moje”
i bez przeinaczeń – chce wiązać do końca sznurowadła.

Miałaś rację grzebiąc w suchym łonie, bladziutka Emily,
że nawet serce tępe i nierozgrzane, oddane nowoczesności,
jak świetlik pulsuje w nocy, żąda czułości, choćby i z bratem.

Nawet w cieniach biblioteki, kiedy w okno uderza co raz
nocna gałąź błyskawic; choćby i w kłębach staruszek,
lgnących oddechem do młodych, serce chce obrodzić.

Koniec. Do widzenia

2009-10-10T03:13:00.000-07:00

pokazałaś mi swoje wyjątkowo ładne paznokcie
gdy za oknem buzowała ulica jak cisza niezręcznie naświetlona
miejsce intymne zakrywałaś starym dywanikiem
w którym kiedyś wynosiłaś swojego pieska azora przyjaciela
rodziny otrutego przez rodzinę. jeszcze zostały na nim krople dziewiczej krwi.

poruszałaś się w krótkich schematach. jakbyś żyła w męczących twoje ciało i duszę
konwulsjach. nerwowo odpalałaś papierosa i razem oglądaliśmy ulicę choć ja z lekkim
przymusem - neptuna chorego na grzybicę i jego syreny gdańskie co w pijanym szale
lgnęły do brudnej rzeki.

i ktoś krzyczał do nas, że jesteśmy zakochani. z tylu metrów czułem że śmierdziało
mu z ust. w tobie było przyjemniej. od ciebie czułem tylko olejek różany. usta miałaś
przerażająco czerwone jak owoce krzewów gęsto oplatających wzgórza La Rioji.

i jak poeta przylgnąłem do twoich silnie zbudowanych pleców - wyrosłaś
od ostatniego spotkania. jak posąg całkiem sporej Victorii. wygoniłem gołębie zaspane z
włosów pióro wetknąłem za ucho. gdy dogoniła nas następna fala krzyków biegliśmy Długą
w zupełnej ciemności nagości choć ja z lekkim przymusem.

palcem na piasku pisane

2009-08-09T04:02:00.001-07:00

no to jestem gadam z facetem bez nóg z sąsiedztwa
a sam śmigam na wysłużonym rowerze pomiędzy
Gdańskiem a Sopotem on tymczasem zapali mojego
żółtego camela i wypije nalewkę do której się dorzuciłem

czasami zalegam na plaży ale nie potrafię utrzymać stanu
absolutnego bezruchu wszystko mnie rozprasza zdecydowanie
wolę powłóczyć się brzegiem morza z Sopotu do Gdyni Orłowa
posiedzieć w małej knajpce przy winie z wodą gazowaną

obserwuję nagromadzenie kiczu i tandety na metr kwadratowy
przyplażowego deptaku dziwię się muzyce przy której bawią się
durni wczasowicze i miejscowe księżniczki a każda jest oczywiście
blondynką z wielkimi cyckami i twarzą niezmąconą myślą

gdybym tak potrafił pisać wiersze na piasku stworzyłbym
poetycką plażę koniecznie strzeżoną gdzie nikt nie mógłby wejść
więc podziwiałoby się ją z lotu ptaka a póki co pozostaje mi tkwienie
przy laptopie i wsłuchiwanie się w pijackie nawoływania beznogiego sąsiada

(z tomu palcem na piasku pisane – w przygotowaniu)

gdyby tak jutro obudzić się martwym

2009-08-09T04:00:00.000-07:00

wrocławskim znajomym

a gdyby tak jutro obudzić się martwym i sztywnym
jak zdechły kot z niewidzącym wzrokiem utkwionym
w jeden punkt sufitu w tym małym brudnym pokoiku
o sfatygowanych oknach w przepoconej śmierdzącej
pościeli z rękoma szeroko rozrzuconymi o bezczynnych
dłoniach z posiniałymi nagle paznokciami kusząc nieobecną
ostatnim porządnym wzwodem teraz już bezsensownym
gdyby tak się stało to może chociaż jeden poranek byłby
znośny nie skażony decyzjami które zmuszony byłbym
podjąć ludźmi z którymi miałbym porozmawiać przez
telefon wymienić się esemesem bądź mejlem nie musiałbym
się ubierać i krzywić patrząc na podwórze oglądać siebie
w lustrze podczas rutynowej toalety parzyć kawy dopijać piwa
po nocy wypalać pierwszego papierosa po co wtedy miałbym
wychodzić z domu targając ze sobą rower i mnóstwo innych
niepotrzebnych rzeczy spotykać się z kimkolwiek żebrać
o zrozumienie dziwić się jego brakiem tłumaczyć się nie
tłumaczyć się witać żegnać starać się o cokolwiek no po co

wtedy ktoś znajomy mógłby zawłaszczyć sobie mojego trupa
zawieść do domu położyć w wannie i zalać formaliną i pokazywać
swoim znajomym mówiąc to był świetny poeta prozaik wokalista
formacji rockowej chociaż straszny skurwysyn i pijak skończył tak
jak żył nie chciał przestać chlać nie chciało mu się pracować a nawet
pisać nie miał kobiety dzieci domu samochodu nie miał nic a my my
próbowaliśmy mu pomóc ale nie udało nam się szkoda go a potem
gasić światło i zajmować się dużo ważniejszymi sprawami niż trup
poety prozaika wokalisty w wannie pod nieruchomą taflą formaliny

(z tomu antrakt – w przygotowaniu)

GP

2009-08-04T11:16:00.000-07:00

Wypuściłem się późnym wieczorem
na kilka okrążeń po mieście
zatrzymywałem się tylko w przyulicznych bramach
żeby uzupełnić płyny
swoje pit stopy wybierałem starannie
Polmos Lublin był tego wieczoru moim faworytem
do zwycięstwa w klasyfikacji konstruktorów
wyrzuciłem pustą butelkę
wiedziałem że kiedyś się skończy
ale i tak byłem zaskoczony
szukałem zegarka i w lewej kieszeni spodni
znalazłem kilka swoich wierszy
i pomyślałem o tomiku który jest już skończony
tak jak ja dzisiaj

Albo wolny zawód albo...

2009-08-04T11:12:00.000-07:00

umarł mój język jest martwy
to jedyne co przychodziło mi na myśl po prawie rocznej poetyckiej abstynencji
na szczęście wywietrzyłem pokój z myśli o wirtualnych pensjach i zaliczkach
i kupiłem roczny karnet na zapał do pracy
do centrum chodzę na piechotę na przedmieścia jeżdżę autobusem
codziennie w innym miejscu choć lubię wracać pod stare adresy
wczoraj na przykład z ciekawości znalazłem się na ulicy kujawskiej
w samym środku osiedla stał park z mnóstwem zielonych ławek
były puste więc dosiadłem się do nich
już połowa października a tu nadal wiszą liście
jesień chyba wysiadła na innym przystanku
było po siedemnastej ludzie wracali z pracy
odwróciłem wzrok i uciekłem stamtąd

24

2009-07-12T14:01:00.000-07:00

Późny wieczór
jeszcze niewielkie światło
przebija się przez okiennice
i zatrzymuje na świeżej pościeli

Kobieta ozdobiona misternym
wzrokiem osiada na mieliźnie
mężczyzna nieruchomo przeczesuje
wodorosty

A noc ma na imię czerwiec
i następuje przesilenie
włosy rude i kręcone
oplatają niemodne oprawki

Zanim wszystko przejdzie
w sferę "pamiętasz jak"
nim ona się spostrzeże
mężczyzna wlepi oczy
w oczy noc wyrówna się

Wtedy kobieta pożółknie

Duma robienia

2009-06-25T18:10:00.000-07:00

Witam ponownie. Zdarzyło się. Jest coś o czym powinienem napisać.
Trzy tygodnie temu urodziła się nam córeczka która nosi imię
na cześć płatnego zabójcy Leona a konkretniej jego podopiecznej
Matildy. W każdym bądź razie takie to ma znaczenie.

Od poniedziałku zaczynam pracować dla firmy. Koniec z agencjami pracy.
Poznali się na mnie nareszcie że jestem rzetelny oddany
że z całych sił służę company i w ogóle
kto ty jesteś robol mały jaki znak twój funt.

Coraz głośniej o pewnej partii o tajemniczej nazwie BNP.
Głośniej w kręgach emigracyjnych. Ja papiery mam
zamiar zostać też więc chyba mogę się przyłączyć.
British jobs for British workers
zostanie moim hasłem moim sloganem reklamowym.

Żarty na bok. Moje życie miało się zmienić
i zmieniło się choć nie jestem w stanie powiedzieć
o ile stopni a to modne wyrazić się w stopniach.
Mamy więcej radości i tę niechęć przy kąpaniu Matildy
kiedy ona tego nie znosi może nie znosić i może to okazywać.
Ja też tego nie znoszę lecz pokazać tego nie mogę.
Jak tu nie tęsknić za dzieciństwem.
Przebiorą nakarmią uśpią i jeszcze są z tego dumni
że wszystko zrobili
za Ciebie.

NIESZCZĘŚNIK

2009-06-24T11:17:00.001-07:00

Gdy przyszła ta chwila,
kiedy szczęście uśmiechnęło się do niego,
nie zdążył tego zauważyć,
bo był zbyt zajęty
topieniem, w kolejnym kieliszku wódki,
żalu do całego świata.

POŻEGNANIE

2009-06-24T11:16:00.001-07:00

Przyszedł o szóstej rano,
Położył klucze na stole w kuchni,
Poszedł do łazienki,
Wyszedł, a ja zamknęłam drzwi
Bez słowa.
I już go nie było.
Pozostawił tylko po sobie
smród w łazience
I zwinął żel do kąpieli.

„NULLA DIES SINE LINEA”

2009-06-24T11:14:00.000-07:00

(Apelles – grecki malarz)

Och zmarnowałam dzień.
Wstałam tak późno,
Potem łaziłam po sklepach
Ze trzy godziny
Ciuchy, ciuchy, aż zakręciło mi się w głowie
Wprawdzie wieczorem poszłam na koncert
Ale to się nie liczy,
bo nie byłam do końca –
poziom artystyczny był żałosny.
A jutro obiecuję:
Napiszę przynajmniej jeden wiersz
I zrobię dziesięć zdjęć
Może coś skomponuję.
ŻADEN DZIEŃ BEZ KRESKI...

historia bez happy endu

2009-06-13T11:25:00.000-07:00

ta historia nie będzie z tych szczęśliwych
kochanie i nie będzie się kończyła happy
endem jak w naszych wspólnych mrzonkach

on nie będzie czekał na nią do końca życia
w ogóle nie będzie czekał zostawi ją przy
pierwszej lepszej okazji jaka się nadarzy
bo on ma gdzieś związek na odległość czy
wspólne gnuśne życie w kieracie codzienności
nie jest dla niego on woli twórczą samotność
od jej wilgotnych wdzięków czasami jakąś
przygodną muzę znalezioną przy barze ale
taką która rano zniknie bez szemrania by
pozwolić uwiecznić mu wspólną noc w
kolejnym wierszu o kolejnej muzie a ona

no cóż ona być może nareszcie spotka kogoś
dla siebie kto ją będzie uwielbiał tylko za to
że jest i nosił na rękach i wszędzie zabierał
i mówił jej że jest wspaniała piękna i mądra
i traktował jak królową którą przecież jest i
był służącym kucharzem bankierem mężem
kochankiem kierowcą antidotum na nudę na
rozbudzone libido nieoczekiwaną eksplozję
teorii z którymi nie bardzo będzie wiedział co
ma zrobić ale spokojnie przyzwyczai się i bez
trudu sprosta jej wszystkim oczekiwaniom i

ta historia może będzie z tych lepszych nawet
serialowych fabuła będzie się ciągnąć i ciągnąć
aż do porzygania albo śmierci scenarzysty

(z tomu "antrakt" - w przygotowaniu)

Biskup jedzie przez morze

2009-06-04T15:36:00.000-07:00

tak do końca to nie wiem czy marzysz
czy tylko jesteś Feldman z ukrytymi piersiami,
pociągasz nosem na zmianę z pędzlem – doustnie! -
lepsze to niż szpital ze swoją śmiercią, fartuchem,
który nie chce już współczuć. po czasie

rozcieram palcem wrażenie, bo kiedy się spotkaliśmy
byłam Szczepańskim: jego oczy – moje oczy,
zachłanne wsłuchiwanie w pomruki. i obrazy
opisane na aureolach świętych, kościołów,
aż do deptaka – on nie wróci Krynicy sprzed 68’.

już nie stukaj w skronie,
ja
wiem, że istnieją światy.
mrugamy i znów jesteśmy w domu
z własnymi oczami.

Hej dziewczyno oo spójrz na mapę ęę

2009-05-25T12:49:00.000-07:00

Halo halo przepraszam czy ktoś może mi pomóc.
Ja jestem
tutaj. Podaję adres
wyspa bynajmniej nie bezludna nie z jedną palmą
z dopiskiem poproszę na obczyźnie.
Jestem gdyż tak wyszło
takie represje psychicznopolitycznoreligijne.
Skazany na zesłanie. Byłem
niepoprawny bo
aż ciężko mi to wchodzi
nie lubiłem ojca prze świętego ale teraz go kocham
wielbię namolnie
stopy bym mu wylizał przegniłe nawet
jezusieńku najtańszy co ja mówię
przecież papież nie gnije.

To jak pomożecie.
Teraz bilans. Kilka tomików Lalka a większość na pamięć
i wiem pewien jestem że Prus twierdzi że Izabela śmierdzi
a Wojaczek dochodzi że to nic nie szkodzi
natomiast
jeśli jeszcze nie wiecie
Podsiadło pisze i i i drze na strzępy.
Morrison żyje i ma się dobrze
jest szpiegiem
płynie do księżyca nucąc mamooo chcę cię zerżnąć.
Pani Szymborska jak to damie przestoi pali cienkiego fajka
natrafia na fotografię z 11 września
już wściekle pisze.

Ja to mam. Ognia chcę.
Więcej więcej
aż będę pełny i na dno
ale Grabaż śpiewać do końca będzie
ale
Weronika postanowi przeżyć.

sprawa nie cierpiąca zwłoki czyli do Autora dzwoni Śmierć

2009-05-12T06:29:00.000-07:00

dzień dobry moje nazwisko Śmierć
czy rozmawiam z panem Autorem

dzień dobry
to ja

dzwonię do pana w sprawie nie cierpiącej zwłoki
czy może mi pan podać swoją datę urodzenia
chciałabym mieć pewność że rozmawiam właśnie z panem

dwudziestyzeropierwszysiedemdziesiątydziewiąty

dziękuję zgadza się
jestem z firmy Zaświaty
i reprezentuję bank dusz Piekło
pan ma spory dług do spłacenia
swoje życie
i chciałabym je panu dzisiaj odebrać

to pomyłka
nic mi nie wiadomo na ten temat

proszę się nie zapierać
mam tutaj dokumenty na pana temat
gdzie stoi wyraźnie
wypowiedzenie umowy o życie

skoro tak to
może się jakoś dogadamy

słucham
co pan zatem proponuje

mogłaby pani zgłosić się do mnie
pod koniec kwietnia
teraz mam książkę do wypromowania

nie zgadzam się
pana propozycja jest dla mnie nie do przyjęcia
płaci pan dzisiaj

to może rozłoży mi pani ten dług
na raty

no cóż
chyba zrobię dla pana wyjątek
jest pan taki uroczy

miło mi

zrobimy tak
pan wypije dzisiaj pół litra
to na początek

dobrze wypiję

proszę mi nie przerywać

przepraszam

więc wypije pan dzisiaj pół litra
na czczo oczywiście
do tego dwie paczki papierosów
jutro to samo
i tak do końca kwietnia
będę do pana codziennie dzwoniła
celem kontroli rzecz jasna
a potem zgłoszę się do pana osobiście
i odbiorę resztę długu

niech i tak będzie

no niech się pan tak nie martwi
póki co może pan dalej pisać
te swoje wiersze
byle miały w czym pływać
rozumiemy się dobrze

rozumiemy

podsumujmy
co ma pan zrobić

chlać do końca kwietnia na umór
i jarać fajki jedna za drugą
czekać aż pani po mnie przyjdzie
żeby odebrać resztę długu

dokładnie
lepiej pan tego nie mógł ująć
ale w końcu jest pan poetą
czyż nie

dziękuję

panie Autorze
proszę mi nie dziękować
tylko iść do monopolowego
bo panu zaraz zamkną

już lecę

w takim razie do usłyszenia

do usłyszenia
ty naiwna pizdo

(z tomu „ptasia grypa i inne rojenia”)

Myśli majowe

2009-05-08T02:03:00.001-07:00

Sen, Aleksandrze, będzie zajmował połowę
życia i połowę łóżka. Jest piątym żywiołem,
małą śmiercią, która wyrasta na horyzoncie.
Martwą ramą, w której pierwszy polski świt
dostrzega się cichy i niedopowiedziany.

Będziesz spał, Aleksandrze, wtulony w rudą
Maj. My tutaj nie panujemy nad zegarami,
między trzecią a piątą trwają niezmienne dwie
godziny. Tu pierwszy krzyczy świat na każde
nowe. A każde nowe boi się świata tak samo.

I jego nocy. Łatwo pozbawia się tysiąc trzech
zer, nagle jesteś jeden, Aleksandrze, tutaj
ten się śmieje ostatni, kto ma przerwę
między zębami.

Hipoetycznie

2009-05-08T02:01:00.003-07:00

Wiem już, że po jednym bólu przychodzi drugi, zawsze
silniejszy. Dzisiaj może mnie pokonać nawet kałuża,
jeśli będzie jedyna słuszna. Jutro nazwę dzień, lipcopad
zawładnie tłem i rozstąpi się ziemia. Wiesz, co jest
potem? Znak przy drodze, wskazujący na mgłę. Obchodzę
go trzy razy, zanim zapadnę w sen

letni. Cofam się o trzy lata. Stracone czasy, najlepsze
zapisane pod gołym ramieniem, na więcej nie było nas
stać. Rozstanę się ze swoim imieniem i niczyim
miastem,
bo jeśli o mnie chodzi, to mogę się budzić, możesz
do mnie mówić dopóki nie zasnę.

Barierki

2009-05-08T02:01:00.001-07:00

Castigo de la muerte mówisz, a ja zdobywam pewność,
że chodzi o mnie. Namiętnie zatłoczone dworce polskie,
gdzie przejścia podziemne są zejściem do piekła. Obraz
namalowany na składzie uderza podobieństwem do Boga.
Chuj niech wam błogosławi. Podróżuję już ósmy miesiąc,
chociaż ostatnio bardziej pasuje określenie jeżdżę.

W pewnej wsi zabitej, pani wystająca zza kratek twierdziła,
że nie ma Katowic. Na moje pytanie, co jest, odpowiedziała
Stalingrad, panie. Jezus na to się gapił ze swego obrazka, a ja
i tak nie dojechałbym na miejsce, bo jakiś frustrat postanowił
podłożyć się pod pociąg i skierować go objazdem na wschód.
Na polskich polach barany żarły mech. A to pech, pomyślałem.

Zjadłem chleb i przez następne godziny wychodziłem na prostą
drogę. Zdaje się, że poeta na polu powinien przynajmniej być
natchnieniem dla okolicznych artystów. Nie? To się jeszcze okaże,
jeszcze się rozliczymy w dolarach. Pomachałem im i odszedłem.
Znowu do mnie mówisz muerte, a ja przecież nie od dziś jestem
durny, więc odczekam i znowu dam się skusić na powodzenie.

Pierwszy sen z N.

2009-05-08T02:00:00.001-07:00

Spokojna niedziela. Kostko lodu w szklance,
która rozpuszczasz się w spojrzeniu błądzącym
po ściankach, trzymaj się. Dzisiaj nic się nie stanie
cieczą, nic się nie stopi, nie będzie nic wskazywało
na jedność.

Oboje zrobimy swoje, ty postoisz, ja postoję,
światło mi wpadnie między dłonie, przez twoje
przeleci palce. Słaby chwyt, powiedziałbyś
delikatny, ja kiepski. Żart żartem, prawda? Leży
na drodze światła.

Na przeszkodzie mi jesteś, nie pomagasz mi
wstać więc się potknę. Na krzyż upadnę, przetnę
promień (skupił się na kostce) i się dowiem,
że jesteś jak bakszysz, oddany
z przekonania.

Żonkile (powrót taty)

2009-05-08T01:52:00.001-07:00

Teraz wypadałoby splunąć. Długo to zajęło,
przepraszam, ale musiałem się jeszcze pokłócić.
Na skróty, na przestrzał polną drogą i pełną gębą,
już nie powiem:

kufnia, labalbal, lowelek.

Następny proszę śliski temat, w który wpadnę
przypadkowym przechodniem, rozbiorę na czynniki pierwsze,
pieprzem nastroję struny głosowe.
Wyjdę przejść siebie po wodzie, zeszmacony
historią o zapachu zgniłej ryby.

Raz, dwa, trzy

żonkile, tulipany,
gwoździki.

Pewne rozdanie

2009-05-08T01:02:00.000-07:00

Marzenia nie zanikają ależ skąd
cóż za błędne stwierdzenie w dobie zagranicznych snów.
One tylko czasami poważnieją zmieniają tory
spoufalają się ustępują miejsca w kolejce.

Miałem być ulubieńcem mediów. Przedstawienia szkolne
teatrzyk przy domu kultury. Początki
aż później ta rola to przedstawienie
o którym huczeć cała Polska miała.
Huczało czywiście że huczało
mnie w głowie po bankiecie.

Poezja nadeszła z czasem została potraktowana
poważnie. Natchnienia myśli bijące się bezustannie
dyskusje wywiady i wydanie
zbiorowe przy okazji konkursu.
Ktoś tam się zachwycał na scenie
zestawieniem kilku słów które ja zasłyszałem
przypadkiem gdzieś na ulicy a może w autobusie.

Za tydzień mam urodziny (o pamięć proszę)
za dwa miesiące dziecko. Półki empiku uginają się
pod Wojtyłą Świetlickim Pawłem Drugim Herbertem
dla mnie miejsca nie wystarczyło.
Mnie tylko internet przyjmuje komentuje
ja tylko przedstawienia w domu choć cicho sądzę
że z niektórych oskar by był
a już glob na pewno.
Polska huczy
ptasia grypa świńska grypa kacza grypa.
Proszę się nie martwić. Marzenia nie zanikają
są może tylko na każdym kroku jebane w dupę
a dla mnie lepiej jeszcze nie było.

to jA (jeden z pierwszych bez rymów)

2009-05-04T03:51:00.000-07:00

1988- wtedy się zaczęło to, czego do dzisiaj trochę żałuję.
Tak to pewnej majowej niedzieli stało się jasne, że czeka mnie porażka życia.
Potem po kilku latach był luty i jako dzieciak patrzyłem na Ojca
w drewnianej skrzynce. Matka się załamała więc jak kiedyś słyszałem-
alkohol mam we krwi. Zostawiła mnie i brata na pożarcie sądów rodzinnych.
Rozdzielono nas. On dolnyśląsk, jA podkarpacie. Byłem podobno chamskim gówniarzem.
Trudnym dzieckiem z patologicznej rodziny. Dziewczęca twarz i bunt nie pozwalały
na zostawienie świata w spokoju. Długie włosy i anarchia oddzieliły mnie od rówieśników.
Jeszcze to, że czytałem. Nie patrzę w przyszłość. Niewiele rzeczy mnie wzrusza,
może dobry wiersz i "Edward Nożycoręki". Podobałem się dziewczynom, chociaż
jak mówi mój przyjaciel- nie były mnie warte.
Czuję się najczęściej sam.
Piję najczęściej tanie wino i "Dębowe Mocne", palę różne rzeczy. Staram się pisać.
Jestem wierny Rafałowi Wojaczkowi. Przejawy życia społecznego irytują mnie. Płaczę,
nie za papieżem. Jestem przeciw. "Inteligentny cham", "pojebany skurwysyn"-
w odczuciach mieszkańców. Miałem dready i przerażenie w oczach.
Uciekam, potykam się. Strach. Mam dorastające włosy i zero perspektyw.
To jA.cześć.

jadąc do pracy

2009-05-01T14:47:00.000-07:00

wyprany przy użyciu
niewłaściwych środków
wyżęty do ostatniego tchnienia
z pozytywnych uczuć wyzuty z wielkich
uniesień i pozbawiony tragicznych upadków
z okna tramwaju bezmyślnie obmacuję wzrokiem
poranne miasto przyciśnięte do chodników
ciężkimi purpurowymi chmurami
jadąc do znienawidzonej pracy

(z tomu „antrakt” – w przygotowaniu)

parada głuchych

2009-05-01T14:44:00.000-07:00

jesteśmy głusi na siebie nawzajem od ludzi
wolimy zdecydowanie muzykę z empetrójek
i ajpodów gdyż oplątani słuchawkami czujemy się
bezpieczni odizolowani od wszystkiego nawet
od zwyczajowej rozmowy o pogodzie w tramwaju
czy na przystanku mijamy się nie trącając łokciami
obojętnie ze wzrokiem utkwionym w ziemię nie
interesuje nas darmowa gazeta rozdawana na rogach
ulic mamy wszystko za nic pędzimy przed siebie
gonimy wciąż za czymś jak szczenię za własnym
ogonem maraton bez sensu jesteśmy przecież ulotni
zanim się zorientujemy że to błąd już nas nie będzie
co po nas pozostanie nazwisko w książce telefonicznej

(z tomu „antrakt” – w przygotowaniu)

Śmieje

2009-04-30T11:32:00.000-07:00

śmieję się pani się śmieje
delikatna perwersja marszczonych
ruchów pióro rzucone w wiatr więc
nie będzie wiersza z tego

śmieję się oszukany przez
barmana taksówkarza
nadymany wiatrem
śmierć wiatrem
się śmieje nie będzie wiersza z tego
wszystkiego

Plan

2009-04-30T07:08:00.000-07:00

1.
Niemożliwe pokoje łatwe łóżka. Oddam się
w jakieś ręce razem z książkami które nie dojrzały
i kotem - bo się zestarzał i ma przyzwyczajenia.

2.
Kurdwanów zakwitł forsycją i całą tą resztą.
Pożegnalny wtorek z Ewą i Michałem. Będzie przerwa
- ja uciekam żeby nie zwariować oni odetchną.
Tak naprawdę skończymy picie mimo że Jakub zostaje
razem z akcją "Bimber". Wszystko skończymy.

3.
Może jednak wrócisz. Nie daj się prosić. Odbierz
mnie książki kota i nasze wyjścia bez sytuacji.

lasem ręce lasem zjedzone (konsumpcja)

2009-04-30T06:59:00.000-07:00

w zasadzie wciąż nie wierzę, że obok mijają
drzewa parami zjadają prześwity i słońce
postanowiło zostać księżycem po dwóch piwach
- dziennie dwóch. możemy stanąć w perspektywie
i mierzyć się na brzuchy albo ze statywem wisieć
na szyi. gdy już wszystko zostanie zjedzone

powiem carpe diem i przyciągnę twoją rękę. odpowiesz, że niebezpiecznie,
bo to grozi klęską żywiołową, wybuchem reaktora, który nas wyśle
na mleczną drogę. czy nie stamtąd cię zabrałam? łowiłeś gwiazdki
z mojego niby-gg-okna aż w końcu same wbiły się

w usta.

drzewa mijają, trzymamy się za ręce,
drzewa mijają, trzymamy w ręce
północ i czas
rozejść się na poranne oddawanie słońca.

Że to wcale nie jest potrzebne

2009-04-28T14:17:00.001-07:00

No i tak już jest tak być
powinno jezu cieszę się
że mi się odbiło
od dna
i już nic nie muszę udowadniać

ale walczyć? Odrobiłem domowe
wszystkie zadania przeczytałem
kilka odpowiednich książek
piłem z poetami którzy stali się
przyjaciółmi od wódki

I nawet dojrzałem by zrozumieć
móc przeznaczać pieniądze
co miesiąc odliczam od czterystu
w dół aż w końcu z Ewą dochodzimy
do wniosku że nie trzeba jeść

I kupujemy alkohol
spraszamy ludzi którzy tym samym
nas szanują

Zaciągam się świeżą gazetą
która następnie wyląduje w kiblu
i będzie nam służyć na wieki
wieków amen

Co począć po dojściu, no co.

2009-04-28T13:59:00.000-07:00

Podobno jesteśmy dobrzy w terroryźmie
tak my Polacy jak donosi portal o dwa kropka pe el.
Czy poczułem dumę. Nie nic nie poczułem
ja już dawno na takie nowinki się odczuliłem.
Mam tylko nadzieję że współpracownikom w łapy to nie wpadnie
wystarczy już tych głupkowatych pytań
a po co tyle filmów o IRA oglądam
a czy bombę zrobić potrafię. Umiem od podstawówki
bo lubię patrzeć jak mrówki po dupach olbrzymów kopią.
Niech wiedzą że biały murzyn języka w gębie nie zapomniał
a i ręce z kieszeni wyjąć może.

Już teraz wiem że ludzie się nie zmieniają
może tylko głupieją wraz ze zmianami
tak jak i ci którzy dojść próbują gdziem jest
tak jak ci którzy doszli ale biedni ni w ząb nie wiedzą
co począć z owym dojściem. Proponuję odejść i udawać
że wszystko poszło dobrze.
Polacy Anglicy Polacy Anglicy Polacy przemieniający się
cudownie w Anglików. Codzienność
więc oszczędźcie mi tego przez telefon
czy też inne zabawki które umożliwiają
chcesz czy nie chcesz umożliwiają.
Zróbmy tak niech każdy zajmie się swoją dupą i na inne się nie oglądamy.
Oj nie.

Może coś z tego wyniknie
coś w stylu dnia bez wymyślania historyjek jak jest
i jak szybko skończyć żeby wina była po drugiej stronie.
Umknąłem ale jak widać nie na długo, a jak tego nie chciałem
to się udawało.

Ballada o kodach kreskowych

2009-04-28T08:40:00.001-07:00

Nałóż pudełko ściągnij pudełko sprawdź kod
z pierwszym do biura reszta na palety
tylko pamiętaj o kodzie. Kod kod kod.
Oto nowe obowiązki oto nowa praca.
Jedyny Polak na hali. Odpowiadam z godnością
tak w Polsce jest ciężko
tak po ulicach biegają ludzie z kałachami
tak księża i ci z rządu kradną
nie nie mamy jeszcze kolorowych telewizorów
i tak ogólnie zacząłem się żalić
jak to Polak Anglikowi.

Koniec z pracą. Bank holiday. Czas na rozrywkę.
Mogę sobie tylko wyobrażać jak ktoś czyta maila
ode mnie i odpisuje a ktoś inny się wkurwia
przeklina imię moje choć identyczne nosi
i już nie otrzymam odpowiedzi
ale to tylko moja wyobraźnia.
Znam zarys ale szczegóły w główce
którą to regularnie pobudzam coraz to starszymi
filmami.

Wyprostowałem się. Wyjechałem. Dziecko w drodze.
Babcia tęskni. Z zakały w bohatera.
Słyszę to w słuchawce widzę na gie gie
Kochają mnie
teraz
jeszcze.

pół godziny. bomba

2009-04-28T07:15:00.000-07:00

prace skończone, moje osiem stron, twoje
sprawozdanie. już można by zagrzać poduszki,
wygonić dziennych zmienników, którzy znaczą teren
pluszem. ale siedzimy. rozmowy rozkręcają krzesła
na części pierwotne, w częściach pierwotnych palce
wyłamują minuty. jeszcze pół godziny

i północ zmyje pozory. ja przed tobą, oczy zapatrzone
w podbródek. drży bardziej od dłoni, które gładzą
sprane już prześcieradło. białe z zagięciami wymarzonymi
wprost na kryjówkę dla opadających powiek. i ty,
wszystkie pragnienia przykucnięte przede mną.

sześć liter bauma

2009-04-28T07:14:00.000-07:00

z drugiego jestem Dorota która miała nosić
czerwone lakierki i dużo szczęścia z tym ostatnim
nie wyszło kto mógł przewidzieć że drogę skrzyżuje
cygan i jego przeklinam cię Oz straciło na znaczeniu
jak wszystkie wiedźmy tajne misje stukam obcasami
a one nic wyśmiały stracha na wróble a nawet blaszanego

wczoraj schowałam je do szafy warkocze ścięte
wypełniają koperty do mężczyzn którzy przeszli z burzą
do świata rachunków i zajętych mieszkań

perspektywa

2009-04-28T05:07:00.001-07:00

za dnia myślała o wyjściu z ciasnego pola,
brudnej ziemi. żeby chociaż do supermarketu, na kasę.
tam wszystko duże, czyste.

wieczorem dławiła się przy kuchni.
kalafiorowy opar drapał krtań,
ojciec raz po raz wołał żreć.

tu podobno ziemi serce bije i można się zachwycać,
oddychać. z miasta ludzie przyjeżdżają i na zaś łapią,
na zaś. kobiety tłuste, wylewne. potem ojcowie
biją od wschodu

dziewczę

2009-04-28T05:06:00.000-07:00

podwórze. wystawia leniwie twarz na słońce,
paznokcie zębami czyści.

nagle coś. gdzieś u góry, w pokoju. kawałek zapachu.
za pas spódnicę podwija, biegnie. po schodach,
po dwa, po trzy. czuje
kawałek koszuli, żelu na włosach,
biegnie.

w kącie
troje zasmarkanych dzieci je rękami. czeka
na nowego tatusia. psy je liżą po mordach,
kury łażą po stole.

uchyla drzwi. kawałek twarzy, ładnej, chudej,
miastowej. na węch, na ręce wystawione do przodu.
znajduje. spódnicę znów za pas bierze.
dzieciakom raźniej będzie w czwórkę czekać.

Kobietą

2009-04-27T16:17:00.000-07:00

Bo to pani nie dotyczy
bo pani jest delikatna i przyjemna pani nie powinna
Próbowałem zapytać i spostrzec
potem kobieta włączyła telewizor i oglądała
program dla tych

A potem zaprzestała i powiedziała że nie wolno
przy ludziach i w ogóle żadnych
ludzi nie było tylko ona
się jej wydawało
Potem poszedłem do sklepu i wymieniłem
bo milion rozdają butelek
potem pani powiedziała że koniec

Coś ty ona na to coś ty
i śpi przez sen
harczy i puszcza parę z ust
Nie wierzę i nie pytam
ale bardzo wymownie

Bo to pani
nie dotyczy choć próbuję
bo na Kazimierzu pani powiedziała że źle
że się nie spełni że biały koń
sczerniał i ja też
niewyraźne ruchy wykonuję

Lecz do rzeczy:
pani się wkurwiła i pani
odeszła że to niby nie z tych
którzy przemieniają się w ciało
że czerwone usta
że nie należy wzdychać i nie puszczać
pary z ust

Że pani nie do tych czy
to oni nie do pani
Oni nie zwiędną bo oni a my
My tylko te co chcą
co krzyczą przez sen co chcą
zobaczyć

Opowiadaj o sobie

zbyt prosta historia

2009-04-27T12:24:00.000-07:00

refleksje po filmie W drodze D. Matwiejczyka

jestem w drodze od wielu dni
tygodni albo miesięcy dokładnie
nie pamiętam ważne żeby wciąż
iść jechać przed siebie chociaż
nie można uciec przed samym
sobą ani swoimi problemami

czasami zatrzymuję się
w rozświetlonych miastach
pięknych jak zachwyt prostaków
nad operą sypiam z przypadkowo
poznanymi kobietami opowiadam
im o sobie w tej magicznej chwili
kiedy noc szarzeje ale później
odchodzę bez żadnego pożegnania

nie mam bagażu oprócz jednej
książki ukradzionej z osiedlowej
biblioteki jest zniszczona i ma już
starty tytuł W drodze Jack Kerouac
to mój jedyny przewodnik

(z tomu „antrakt” – w przygotowaniu)

rozpierdolcie moją dzielnicę doszczętnie

2009-04-27T12:22:00.000-07:00

oszpeciliście moją dzielnicę
betonowym klocem bez wyrazu szarym
i topornym jak wszystko co wychodzi spod
waszych lewych rąk skurwysyny jedne
zasrani geniusze o bezdennych kieszeniach
zniszczyliście wszystko co jeszcze żyło
i ciągle wam mało dopóki życie płynie leniwie
własnym torem dopóty nie będzie kasy

eksmitujcie wszystkich mieszkańców
zabierzcie im ostatnie drzewo i trawnik
zamontujcie domofon w każdej bramie
żeby nie można było się już napić i zajarać
albo odlać w potrzebie naglącej
powołajcie do istnienia agencje nieruchomości biura
i burdele bankomaty sklepy całodobowe postawcie
fontanny zbudujcie wielopoziomowe parkingi dla trzech
tysięcy luksusowych aut i centra handlowe o bezkresnych
pasażach które pozwolą zapomnieć o rzeczach ważnych
i napawać się posiadaniem bezużytecznych przedmiotów
kart kredytowych debetów i komorników
kręćcie sobie o tym swoje seriale bez końca
rozpierdolcie moją dzielnicę doszczętnie
cegła po cegle kostka brukowa po kostce
i może wtedy będziecie mogli zasnąć w poczuciu
dobrze spełnionego obowiązku na szeleszczącym łożu
z dziwką mamoną wspartą na ramieniu

kiedy stracicie już czujność
ufni w swój gówniany świat
ja rozpętam wojnę

(z tomu „antrakt” – w przygotowaniu)

gdyby tak poznać kurwę z prawdziwego zdarzenia

2009-04-27T12:19:00.000-07:00

denerwują mnie
organicznie kobiety niezależnie od koloru włosów
i długości nóg a także rozmiaru piersi wygolonych
lub zarośniętych łon kolczyków tatuaży blizn
i rzekomych mądrości które w kółko wygłaszają

denerwują mnie
niskie wysokie szczupłe i galaretowate są wkurwiające
księżniczki wielkomiejskie paradujące po mieście
w świetle słonecznego dnia i zapite pasztety chowające się
w mroku modnych klubów

denerwują mnie
nieśmiałe cnotki zaciskające z całych sił uda
ale znające się na antykoncepcji lepiej od wszystkich
i wyszczekane erotomanki gawędziary co to ponoć
niejednego chuja w zębach miały

ach gdyby tak poznać kurwę taką z prawdziwego zdarzenia
i najlepiej chociaż trochę namiętną w tej swojej kurewskiej beznamiętności
która obciągnie człowiekowi uczciwie i jeszcze za darmo da dupy
po całej nocy wyczerpującej pracy zamiast pierdolić głodne kawałki
które nikogo nie potrafiłyby poruszyć oprócz jakiegoś nawiedzonego poety
to byłoby po prostu cudownie

(z tomu „cztery ściany i drzwi bez klamki”)

z braku seksu snu i zdrowego odżywiania

2009-04-27T12:16:00.000-07:00

obudziłem się z beznadziejnie wielkim wzwodem
i bez najmniejszych chęci do życia
w zasadzie nie miałem nawet ochoty otwierać oczu
przez parę godzin udawałem że mnie nie ma
biała czysta kartka papieru i inne takie tam
sposoby które nic a nic nie pomogły
zacząłem panicznie zastanawiać się
czy trzeba popełnić samobójstwo żeby uwolnić się
od tych wszystkich ludzi którzy mnie na co dzień otaczają
przypadkowych kobiet pocałunków nad ranem
alkoholu wypijanego bez większej chęci i następstw
blantów wypalanych rzadko i jedynie dla towarzystwa
gównianych rozmów które nie prowadzą do nikąd
uśmiechów powitań pożegnań błyskawicznych telefonów
esemesów internetu spacerów z psem pracy po osiem godzin
wchodzenia w dupę wydawcy właścicielom knajp czytelnikom
bólu głowy stojącego kutasa chęci ambicji myśli

chcę być plemnikiem który nie zdążył dotrzeć na czas do jajeczka

(z tomu „cztery ściany i drzwi bez klamki”)

A w telewizorni teledysk Britney

2009-04-27T08:28:00.000-07:00

Towarzysze od wina tęsknią wspominają podobno
upominają się o zagraniczny adres czy o numer telefonu.
Środowisko sobie przypomniało po blisko roku
a przecież przez tyle lat na gazetkach szkolnych
powtarzał się cytat Śpieszmy się kochać ludzi
ale cóż mądry Polak po szkodzie.

Z ochotnika na alkoholika przemieniłem się
w przyszłego ojca. Drugie USG. Dwa zdjęcia
i z krwią Marty wszystko okay że się tak
wyrażę w stylu lordów angielskich.
Chwała że nie o moją krew chodziło
gdyż szanse są nikłe żeby syn
wojskowego i alkoholiczki zasługiwał na dobrą krew.

Kryzys recesja kryzys recesja.
Kredytówki nie działają. Benefity ucinają.
Anglicy płaczą. Piątka dzieci już nie wystarcza
żeby godnie żyć trzeba iść do pracy
i co gorsza pracować ramię w ramię
z Polakami. Polak zły. Norma w pracy podniesiona
butelki po piwie wokół ławek w parku
pary się rozchodzą. Polacy źli
i jak tu nie zostać.
Więcej wrogów miałem chyba tylko w gimnazjum
kiedy otrzymałem celujący na zakończenie z języka ojczystego.

Kibel-poezja

2009-04-27T07:47:00.001-07:00

Bo mi się nie chce - na te słowa pani łapie za barierkę.
Kiedy byłem mały, jeszcze ustępowałem.

Pęcherz krzyczy, oburącz trzymam
zawleczkę, by przypadkiem nie odbezpieczyć;
patrzę w prawo - jedyny i płatny
szalet w okolicy, tu przenikają się wszystkie
warstwy społeczne miasta.

W rokraczonej kontemplacji, czytam:

wczoraj było chujowo, dzisiaj jest chujowo, jutro będzie chujowo -
długo oczekiwana stabilizacja.

Miłosny

2009-04-27T02:04:00.000-07:00

stań gdzieś pośrodku zgarbione niebo
obrzuca dachy przybrudzonym słońcem
zbiera w obłoki ślady wczorajszego dymu
jeszcze przysypiasz na zakrętach jeszcze
trochę mrużysz okna i nie dowierzasz
w dzień a ja całkiem odważnie

przymierzam podwórka oglądam ciebie
przez dziury minuty palce ważę w dłoni
nasze wspólne ciężkie serce przykładam
do ust lekko piecze jednak chciałabym

zagoić ulice wytarzać w trawie
bezdomne koty zagłaskać na śmierć

chodniki

Domy spacerowe

2009-04-27T01:57:00.000-07:00

Ucichło. Magnetyzm ogromnych miękkich łóżek
wchłonęły ściany. Z nich próbuję wyżąć głos
ten sam który wczoraj i przed rokiem
powodował trzepotanie firanek zaciąganie
rzęs. Próby zawodzą

na samą górę skąd już tylko niżej
siebie dalej wszystkiego
nie pamiętam. Jak śmierdzą klatki schodowe każda
inaczej jak dymią niedogaszone zaranne
papierosy słowa głowy odkryte – kto zgadłby
gdyby nie mógł?
Smakować co wiedzą przechodnie

pokoje. Kanapy w przedpokojach ćwierćosobowe
akurat na złożenie płaszcza i tych głów odkrytych
przypadkowo. Mimochodem wytrząsać z nich

zasypianie podczas kiedy szary obcy kot zaplątuje nici
w okolicy stóp

zamieszkał ciepły diabeł.

Andrzej Cnotliwy obawia się nadejścia ubranych w czarne garnitury facetów, którzy będą pukać do drzwi wejściowych

2009-04-26T13:26:00.000-07:00

piszą nasz premier
jakbym był z
nimi z nim
połączony siecią zależności
jakbym miał ciągle odwagę pisać
podanie

o zapomogi stypendia

oddalają się jeszcze bardziej
o długość kija bata
informacją narodową z pierwszych stron
świata zaczynającą się od słów
- zawsze na początku było słowo –
córka naszego premiera

chociaż z drugiej strony
bije mnie prosto w oczy
prawdą audytorium sondy ulicznej
lincz sądu liczby mnogiej wydał wyrok
- zaocznie eksternistycznie –

proces

ustatystyczniania dobiega dochodzi
do deski powiązanej z tą drugą mocnymi
nićmi znaczeń w oprawie

zanim
będę sobą
- takie to ciągle popularne –
postaram się dojść
do siebie
co na kacu moralnym
a nawet na tym mniej szkodliwym dla wątroby
alkoholowym
okazuje się walką z wiatrakami
wiernie systematycznie produkującymi prąd

zaraz zwrócę
najlepiej na jakieś płótno wyrzygam
pasztet dziesięciu przykazań całą
puszkę Pandory w pomidorach przyprawię
szczyptą upadłych aniołów i solą ziemi
tej ziemi

Andrzej Cnotliwy w wieku dwudziestu czterech lat układa wiersz podczas imprezy sylwestrowej

2009-04-26T13:24:00.000-07:00

To się właśnie unaocznia: odpowiedź
zawarta w zapalniczce zamieniającej się
w otwieracz; odpowiedź na pytanie
zamknięte szczelnie w butelce piwa.

Staczając się na jedenastym piętrze,
pomagam studentowi z Anglii (może
pojęcia w jego kulturze znaczą, ciągle)
zrozumieć zastosowanie dźwigni.

To się szybko rozrasta: znalazłem w
kapslu Ziemię; grunt słów usuwa się
spiralnie spod stóp wiersza w widzie
alkoholowym: dajcie mi punkt podparcia.

Zataczając się, próbuję określić swoje
położenie na układzie współrzędnych
mieszkania, ale piekielne ognie petard
ze wszech stron niszczą odniesienia.

To się gwałtownie ustatecznia: nie ma
mnie, chociaż zwisające w objęciach
Tima ciało próbuje nadać znaczeń sobie,
sytuacji i gardłowemu: hepi niu jer.

Mięcho

2009-04-26T02:13:00.000-07:00

Mam znajomych, których nie zjadłem.
Z różnych powodów, niektórzy
okazali się waleczni, inni zwyczajnie
odpychający. Wielu zmarynowało się
jeszcze przed oporządzeniem, kilku obrosło
w piórka i zaczęło śmiesznie gdakać -
pięknie podani, z szerokim zastępem przystawek;
przyprawieni o dreszcze nowymi smaczkami.
Jedni dojrzeli, drudzy opadli bezowocnie,
wydziobani przez wrony.

Teraz wszyscy wracają, ramię w ramię,
udko w udko.
Na tacy.

God save the queen god fuck the queen

2009-04-26T02:09:00.000-07:00

Mocni w gębie lśniąco gówniani w czynach. Pokolenie
wyjebane na lewą stronę. Wirowanie płukanie w zbyt wielu stopniach.
Podobno morze możliwości podobno jak się chce
podobno brak chęci czy namiastki i tak do
aż padnie bateria aż padną wszystkie pierdolone baterie
i jakiś bóg powiedzmy na usługach rządu niemieckiego
prześle królowej esemesa obelżywego. Kiss my ass i takie tam
i wojna i nędza i rozpacz i kryzys
gdzie indziej może za ścianą może u sąsiadów
co to psa mają co to cały rok na zewnątrz co to szczeka.
U nas spokój święty w pokoju a do świętości
to mógłbym się przyczepić. Dziś do wszystkiego
mógłbym się tego no nawet bez pomysłu czy namysłu.
Na dysku ce ebooków przybyło. Głównie King
gdyż Marta w ciąży i na ostro lubi
a ja coś świeżego z ha artu powiedzmy.
Nie rozumiem ale świetnie udaję jak to całe pokolenie.
Fabryki się zamykają. Agencje pracy rozdzwaniają
a ja spokój a ja piwo a Marta śpi
i śni za dwoje.

Skundlenie

2009-04-25T04:40:00.000-07:00

To dziewczynka
ona powinna być chłopcem
bo tatuś jest chłopcem
Ale jej dłonie za chude
kościste
a kształty cherlawe

Jest zbyt dumna by być
chłopcem
chłopcy są tacy
skundleni

Z dedykacją dla pielgrzymów i skinheadów

2009-04-25T04:31:00.000-07:00

Nie poznałem Cię o 10.45 na Brodwayu no niestety
piosenki z tej historyjki już nie sklecimy.
Poznałem Cię za to na koncercie KSU
a raczej bądźmy szczerzy na zwieńczeniu owego
gdyż mężczyznę poznamy po tym jak kończy
nie jak się stara. Chłopów z gór nie zobaczyłaś
bo widziałaś obraz bo jak się obrazka świętego
nie ujrzy to z matury chuj. Egzamin wymodlony
jednak jako że opatrzność nie czuwa
w momentach picia wina poznałaś mnie
a teraz bonus w postaci dziecka.

10.45 na Brodwayu nie doszła do skutku.
Jakoś to będzie i bez piosenki. Teraz
pomiędzy pierdoleniem świąt a kochaniem się z Tobą
już chyba nie jestem zdołowaną laską
no może jedynie upadłą ale nawet anioły upadały
przecież każdy upada
jak w tej zagadce co to ją Sfinks zadał
rano tak po południu tak wieczorem tak.
Ja bym nie wiedział i ja bym poprosił
o chwilę zastanowienia
wziąłbym nogi za pas
jak to w zwyczaju narodowym mam.